1939-1940: Mobilisatie

Mobilisatie Fort Sabina
aanzicht fort Sabina 1940
Op strozakken in kazerne 1939

Algehele mobilisatie in Nederland

Tijdens de mobilisatie in 1939 werd het gehele detachement Willemstad gelegerd op Fort Sabina. Om het fort bewoonbaar te maken moesten er flink wat werkzaamheden verricht worden. Er werd een telefoonaansluiting verzorgd en eind 1939 kreeg timmermanswerkplaats Sjerp in Willemstad de opdracht van de genie om 196 bedkribben te maken op Fort Sabina. In die tijd werd ook de tuin op het fort weer opgeknapt.

Rond 5 november 1939 verhuisde de commandogroep, de 3e en 4e sectie van I-I-39 RI naar Fort Sabina. Het fort ligt nogal afgelegen en daarvoor werd er een kantine voor de manschappen ingericht. De sergeanten hadden samen een grote kamer, ze hielden op de kamer o.a. een tafeltennis competitie. Sint Nicolaas bezocht de manschappen op 5 december, en tegen de Kerst werd er voor fort Sabina een kerstboom uitgegraven bij Fort De Hel en had men op Fort Sabina een uitgebreid kerst-diner. Ook oud en nieuw was een groot gezellig feest in de kantine, met na afloop een polonaise door het fort. De winter van ‘39/’40 was streng. Op de gracht van Fort Sabina en op het Hollands Diep werd in Januari/februari geschaatst.

Bezoek Prins Bernard

Op maandag 11 maart 1940 brengt Prins Bernhard een inspectie bezoek aan Fort Sabina. Sergeant A. den Held presenteert dan de wacht voor de Prins.

Uitbreiding bezetting

Rond 15 April 1940 vindt er een sterke uitbreiding van de bezetting plaats. Detachement Isaäcs arriveert vanaf Willemsdorp met zwaar beladen Paard en Wagens op Fort Sabina. Het fort wordt te klein voor de vele soldaten en men brengt diverse secties ergens anders onder, nabij Fort Bovensluis, Fort Oranje en Fort de Hel.

Inundatie

Op 10 mei 1940 wordt maximale inundatie bevolen. De toegang tot Fort Sabina wordt dan moeilijk.

Een groot deel van de bezetting vertrekt op 12 mei naar Dintelsas en omgeving. Op het fort blijven slechts de kopgroep en 2 geweergroepen over. De achterblijvers moesten het stellen met een gebrekkige munitievoorraad en handgranaten die niet bruikbaar waren. Men was het er over eens dat men op deze manier nooit het fort zou kunnen verdedigen. De bezetting werd uitgebreid met 2 lichte mitrailleur groepen en er kwam een nieuwe commandant.

Op 13 mei 1940 was de inundatie van de Sabina Henrica Polder voltooid.

Aanval op de stelling van willemstad

Het is 14 mei 1940. Fort Sabina bleef buiten de gevechtshandelingen. Met de verrekijker zag men de aanval op  fort De Hel. De vrees het volgende doelwit te zijn en niet bij machte met de achtergebleven bezetting het fort nog te verdedigen, leidde tot het besluit het fort te verlaten. De manschappen wilden via Dintelsas aan de Duitsers te ontsnappen. Bij de sluis werden ze aangehouden.
Fortwachter Mackay en zijn gezin wilden niet alleen achterblijven en trok met zijn gezin over de dijk naar de woning van de familie Strootman aan de Kraaiendijk. Onderweg kwamen ze de Duitsers tegen, die niet geloofden dat het Fort verlaten was. Dochter Georgina moest op een Duitse pantserwagen mee de inundatie in om aan te tonen dat er niemand meer was achtergebleven.  Ze bleven steken omdat het water te hoog bleek. Het meisje lieten zij ongedeerd gaan.

 

>>terug naar begin

Tijdlijn: De geschiedenis van Fort Sabina Henrica